| Parinya's profileboontoob's spacePhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
June 02 1 ปีที่ผ่านไป กับความรู้สึกที่เปลี่ยนแปลงย้อนไปเมื่อปีที่แล้ว ณ เดือนนี้ มีบางสิ่งบางอย่างได้เปลี่ยนแปลงขึ้นกับชีวิต
บางครั้ง มันอาจจะเป็นสิ่งที่ดี แต่ บางครั้ง มันอาจจะเป็นเพียงการตัดสินใจ เพียงเสี้ยวของอารมณ์
น้ำตาที่ไหลออกมา ขณะที่การเดินทางไปในที่ๆ แสนไกลกำลังจะเริ่มต้น
ไม่มีใครตอบได้ว่ามันสุข หรือทุกข์ ซึ่งอาจเกิดจากความดีใจ หรือว่าเสียใจ
แต่ทุกอย่างได้ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ประหนึ่งว่ามันเป็นเพียงความฝันเท่านั้นเอง
12 เดือนในซิดนีย์ มันเหมือน 12 ปีที่อยู่บนโลกใบนี้
ไม่ใช่ว่าช้า หรือยาวนาน แต่มันเป็นเหมือนช่วงที่เก็บเกี่ยวประสบการณ์อย่างเต็มที่
มันสอนให้รู้จัก ตัวเอง และตัวตน ของเราและคนอื่นในสังคมไปพร้อมกัน
มันสอนให้รู้จัก ความมิตรแท้ และมิตรเทียม ที่เสียงอาจใกล้ แต่ความหมายห่างไกล
มันสอนให้รู้จัก วินาที และนาที เป็นสิ่งที่มีค่าที่สุด ซึ่งไม่อาจย้อนกลับมาได้
มันสอนให้รู้จัก ความรัก กับความหลงเพราะเทื่อเกิดขึ้นมันยากที่จะลบเลือน
มันสอนให้รู้จักความสุข และความเศร้า ที่ไม่มีใครอยากให้มันเกิดขึ้นมาพร้อมกัน
มันสอนให้รู้จัก ความเครียด และกำลังใจ ที่สำคัญที่สุดนั้นมาจากไหน
สิ่งสุดท้าย มันสอนให้รู้จักว่า เราคือใคร และใครคือเรา
1 ปีหลังจากวันนี้จะเป็นอย่างไร ไม่มีใครรู้ ไม่มีใครตอบได้
แต่สิ่งที่มาสามารถทำนาย ก็คือ จิตใจและการกระทำของตัวเราเอง August 18 Australia"เหงา" เพราะอยู่คนเดียว"สับสน" เพราะอนาคตไม่แน่นอน "เครียด" เพราะการเรียนที่ไม่รู้ชะตากรรม "ว้าเหว่" เพราะไม่มีคนข้างใจคอยดูแลข้างกาย แต่จะรอ "อนาคต" ที่เราจะร่วมสร้างมันขึ้นมา กับคำพูดที่บอกว่า "ความรู้สึกทุกอย่างยังเหมือนเดิม" ทำให้ฉันมีกำลังใจที่จะก้าวต่อไป June 12 ความรู้สึกความรู้สึกตอนนี้.....ที่อยากบอกเพื่อนๆ เอกไทย
4 ปีที่ผ่านมา ที่เราได้ใช้ชีวิตร่วมกันในรั้วเทา-งาม....ริมหาด
4 ปีที่ผ่านมา ที่เราร่วมก่อวีรกรรมที่บันทึกไว้ในความทรงจำ
4 ปีที่ผ่านมา ที่เราได้เคยได้หัวเราะ....ด้วยความสนุกสนาน
4 ปีที่ผ่านมา ที่เราได้เคยเห็นน้ำตาของเพื่อนหลายๆ.....คน
4 ปีที่ผ่านมา ที่เพื่อนคนนี้อยากจะขอโทษ.........กับทุกคน
ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ
ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ
ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ
ต้น แตน
ตุลย์ ไกด์ เน็ท
แฟร์ แพท
สิฐ
 ขุนจอย หญิง
เอ็ดดี้ กระแต
อ้น
ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ
ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ
ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ
หลังจากที่จบมา ทำให้รู้สึกถึงความรู้สึกเก่า ที่ตอนนี้เป็นเพียง..........ตำนาน
หลังจากที่จบมา เมื่อเรานำวีรกรรมต่างๆ ไปเล่า มันก็คงเป็นเพียง.......นิทาน
หลังจากที่จบมา เมื่อเรานำเรื่องราวเหล่านั้นมาแก้ไข มันก็คือ...ประสบการณ์
หลังจากที่จบมา ทำให้รู้ว่า ตำนาน นิทาน ประสบการณ์................ที่ผ่านมา
มันไม่ได้เป็นเพียงแค่ความทรงจำ แต่มันคือความผูกพันที่จะอยู่ในใจตลอดไป
April 06 ปรัชญา "ความรัก" ของผม "ความรัก"
 ทำให้คนตาบอดสนิททำอะไรลงไปโดยไม่ยั้งคิด
ให้ "ความรัก"
เป็นผู้บงการชีวิตและจิตใจผมเคยมองว่าเป็นปรัชญาของคนขลาด
ที่ไม่มีความสามารถหาทางแก้ไข
จนวันหนึ่งเมื่อผมเจอเธอจึงได้เข้าใจ
ว่าแม้ "ความรัก"
 จะพาไป ตาย ก็ยอม  |
|
|||||
|
|
